Meester-schilder Marius van Dokkum

(Bron visie januari 2016)

Schaterlachen mensen bij een schilderij? Waarschijnlijk kijken ze naar een komisch tafereel van Marius van Dokkum. De bescheiden kunstenaar, vooral bekend om zijn humoristisch werk, heeft nooit gebrek aan inspiratie. Wel laat hij ideeën rijpen. “Voordat ik de eerste penseelstreek op het doek zet, is er maanden denkwerk aan voorafgegaan”.

Andijk vormde het decor van zijn jeugdjaren. Marius groeide op in een warm, gereformeerd-synodaal gezin. Van de zes kinderen was hij de jongste én de meest artistieke. “Als kind was ik al verzot op tekenen. En ik haalde best hoge cijfers,” klinkt het bescheiden. “Dat was mijn manier om me te uiten. Ik tekende veel dorpsfiguren uit Andijk.” “Destijds liepen daar best wat excentrieke figuren rond, die je tegenwoordig minder in het openbaar ziet. Dat fascineerde me als jochie al”. Hij tekende ook kladblokken vol met zelfbedachte stripfiguurtjes. “Als ik ze liet zien aan mijn tien jaar oudere broer, bulderde hij vaak van het lachen. Voor mij heel stimulerend om ermee door te gaan”.

Misschien moeilijk voor te stellen, maar in die beginjaren heeft Marius menig schilderij in de kliko gekieperd. Of verbrand. Omdat ze niet helemaal naar zijn zin waren. Maar gaandeweg was hij steeds meer tevreden over het resultaat, en gooide hij minder weg. Tegenwoordig is dat een zeldzaamheid. Zijn tentoonstellingen trekken steevast duizenden bezoekers, die met een glimlach huiswaarts keren.  Marius: “Vaak raakt humoristisch werk een snaar bij een breed publiek”.

Humoristisch werk wordt nog vaak als heiligschennis gezien, merkte Marius ooit eens op. Zeker bij musea. Marius wordt af en toe wel gevraagd om ergens te exposeren, maar humor en kunst…dat hoort niet, of zo. Alsof het volksvermaak is. Het wordt niet serieus genomen.

Toch kiest Marius voor humoristisch werk, en waarom? “Omdat het laagdrempelig is, toegankelijk. Humor kan een goed communicatiemiddel zijn. Ik vergelijk mijn schilderijen weleens met lachspiegels. Een tikkeltje overdreven, maar mensen, herkennen zichzelf en onze maatschappij.”

Echtparen en verliefde stelletjes schildert hij graag. Zeker omdat tegenwoordig huwelijken zo onder druk staan, schildert hij graag echtparen. Het zijn niet de meest aantrekkelijke stellen die je ziet, maar zegt Marius: “Ik kies er bewust voor ze zo te schilderen. Er ligt tegenwoordig te veel nadruk op uiterlijke schoonheid. Ik probeer uit te beelden dat er ook een innerlijke schoonheid bestaat, wat iets geweldigs is. Die boodschap geef ik mee.”

Velen hebben een romantisch plaatje bij kunstschilders: heerlijk in je atelier mooie dingen maken en zo je geld verdienen. “Dat verdient nuancering,” reageert Marius. “Het is niet allemaal romantisch: zo’n schilderij is soms een gevecht.” Dan pieker ik me suf: hoe geef ik dat in vredesnaam vorm? Hoe krijg ik dat ooit op het doek? Bij stillevens is dat wat minder. Maar als ik situaties met mensen erin schilder, en zeker als ik er een boodschap in wil leggen, probeer ik dat zo goed mogelijk te doen. Ik leg de lat heel hoog. Ik ben niet snel tevreden.”

Op de vraag wat de schoonheid van het vak voor hem betekent antwoord Marius: “Dat ik, door mijn werk, iets mag betekenen voor mijn medemens. Dat vind ik altijd mooi. Laatst kreeg ik een mailtje naar aanleiding van de Opa Jan kinderboeken die ik heb geïllustreerd. Die e-mail kwam van de therapeut van een 9-jarig, zwaar getraumatiseerd meisje. Haar ouders zijn gescheiden, haar moeder zit in een psychiatrische inrichting. Dat kind kon geen enkele vreugde meer beleven in haar leven; heel triest. Die therapeut liet haar een Opa Jan-boek zien. Daar kreeg ze interesse in, en op een gegeven moment zat ze te schateren van het lachen. Toen ik dat las, kreeg ik tranen in mijn ogen….

Met verwondering in zijn stem: “Dat ik iets heb mogen betekenen voor een kind dat zó jong al zó diep in de problemen zit, daar ben ik God ontzettend dankbaar voor, dat ik iets mag betekenen voor mijn medemens, vind ik veel mooier dan ergens een eerste prijs winnen. Het mailtje wat ik ontving is een ontroerend compliment. En een grote stimulans om door te gaan. ”

Meester-schilder Marius van Dokkum zegt tot slot: “Het mooiste schilderij maak ik misschien morgen”

 

Post navigation

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *